برخورد با المانهایی نظیر طاقی های داخلی، مرمت قاب و تصاویر و نماهای داخل مجموعه و احیا آن المانها و محور قرار دادن زبان فرمال خانه به لحاظ شکلی و محتوایی، ایده اصلی طراحی معماری ما شد. بررسی محتوای حسی نیز این نتیجه را در بر داشت که قسمتهایی از خانه که پتانسیل تحرک زیادی داشتند و قسمتهایی که مخاطب را به سکوت و ایستایی دعوت می کنند؛ و همچنین وجود آکسهایی در خانه که به لحاظ نشانه شناختی و مفهومی توانست به تعریف فضایی پروژه کمک شایانی کند؛ با این حال رویداد نهائی، خلق فضایی کاملاً تازه بود.این مجموعه با 5 فضای کاربری ؛ پذیرایی،اقامتی،گالری و آمفی تئاتر،فرهنگی و خدماتی که با توجه به فرهنگ کاری در ایران، هرکدام از این کاربری ها، فضاها و نیازهایی را طلب می کنند که ضروری بود در طراحی لحاظ شده و مواجهه فضایی آنها چه به لحاظ کاربردی و چه به لحاظ بصری مورد توجه قرار گیرد.